Ziekenhuis gedonder!

 

Om maar meteen met de deur in huis te vallen….diarree is niet prettig als stomadrager ☺ Begin oktober voelde ik me niet lekker. Heel soms heb ik dat maar na een dag of twee gaat het wel over. Dit keer dus niet ☹ Ik bleef me niet lekker voelen en dat werd van kwaad tot erger. Op de diarree na had ik niet veel heftige klachten  behalve dat ik me echt heel beroerd voelde? Vreemd. Moe en misselijk vooral. Misschien weer eens een griepvirusje te pakken?? Licht verhoging maar geen reden tot zorg.
Zondag 8 oktober voelde ik me weer wat beter en ben zelfs nog gaan trainen met mijn vriend. Na een aantal oefeningen was ik er lichamelijk wel klaar mee, maar toch beter iets dan niets…..

Inflectra

Maandag 9 oktober zijn mijn vriend en ik op tijd in het ziekenhuis, ik krijg vandaag weer medicatie via het infuus. We worden naar de kamer gebracht, ik trek mijn schoenen uit en ga in bed liggen. Een verpleegkundige komt de controles doen en ze begint met het meten van mijn temperatuur. 37.8! Natuurlijk, de hele week lichtjes verhoging gehad en net nu het niet uitkomt is mijn temperatuur wel hoger. De verpleegkundige meteen in rep en roer. Ze zou de arts bellen om te overleggen of de Inflectra wel toegediend mocht worden. Kreeg ze mijn eigen MDL arts niet te pakken, die was al uitgewerkt. Altijd handig……
Even later kwam de verpleegkundige aan mijn bed en zei dat ze overlegd had met een collega MDL arts en het medicijn mocht niet gegeven worden. Vanwege de temperatuur maar ook omdat ik ziek ben?!! Ik had haar uitgebreid verteld dat ik ziekjes geweest was maar me best in orde voelde, alleen wat moe nog. Verder ging het best redelijk…. Blijkbaar is niet alleen begrijpend lezen moeilijk, maar begrijpend luisteren ook…. *zucht*

Ik weet van mezelf dat mijn temperatuur soms heel erg kan schommelen en vroeg of ze het nog eens wilde controleren. Die blikken….alsof ik om iets zwaar onredelijks vroeg. Het antwoord luidde: ‘’nee dat hebben we al gedaan dus dat doen we niet nog eens’’ Vriendelijkheid ten top die dag ☹

Ze waren echt bits en stuurde me weg met het bericht dat ik dan volgende week maar terug moest komen! Het stoom kwam nog net niet uit mijn oren!!!! Op hoge poten ben ik weggelopen. Maar niet naar huis hahaha. 

Ik ging zelf wel even verhaal halen bij die MDL arts (die wel echt een hele aardige vent is) Ik liep naar de poli en legde mijn verhaal uit aan de assistente. Die kreeg deze arts ook niet meer te pakken, die was om prive redenen vrij en ook al naar huis. Of ze een bericht achter kon laten voor de arts. Ik ontplofte zowat hahahaha. Ik snauwde dat ik daar nu niks aan heb en dat het een zooitje ongeregeld is!!! Er stond een MDL arts bij de assistente (die niet bekend staat als vriendelijk) en die wilde zich net met het gesprek gaan bemoeien toen die beste man (MDL arts) aan kwam lopen. Ik negeerde de arts en assistente met de woorden ‘’ik vraag het zelf wel aan Dr. S’’ 


Toen hij uitgepraat was met een collega stond hij me te woord, wat ik overigens erg netjes en symphatiek vond!! Ik legde hem de situatie uit en hij zei iets heel anders dan de verpleegsters….hoe kan het ook anders he. Hij had gezegd dat het er ook aan ligt hoe ik me voel of het wel of niet gegeven kon worden. Ik vertelde hem dat ik ziekjes geweest was maar me nu best goed voelde. Hij had gezegd dat als ik me niet lekker voelde ik een week later mocht komen….. De verpleegsters weigerde stellig want het mocht absoluut niet van de arts. We zullen het maar niet over communicatie hebben he ;) 

De assistente had alles gevolgd en zei ‘’ga maar terug naar boven, ik bel dat je eraan komt’’ 

Ik was eerder boven dan zij had kunnen bellen dus toen de verpleegsters me weer zagen leek het alsof ze water zagen branden hahahaha.

Infuus

Ik lig weer in bed en ze prikken het infuus! De verpleegsters waren ineens allemaal zo ontzettend vriendelijk en aardig….. 

Omdat de medicijnspiegel heel goed is gaat er nu 100 mg Inflectra vanaf. Wel vind ik het fijn dat ze het in twee uur in laten lopen in plaats van een uur. Hoewel ik daar zelf weer over moest beginnen, ze zette het infuus bijna op de verkeerde snelheid….Je moet als patiënt zelf ook echt alert blijven!! Eindelijk druppelt mijn shotje langzaam binnen. Mijn vriend moet lachen…. Veel mensen zouden klakkeloos het ziekenhuis uitgelopen zijn. Hell no…not me!! Ik ben soms een orkaan die je beter kan vermijden! Ik laat me tegenwoordig niet meer met een kluitje het riet insturen. En al helemaal niet op zo’n manier.

Boos

Ik was niet boos op de verpleegsters! Ik was niet boos op de artsen! Maar die regels….die communicatie, het is echt om te janken!! Sinds vorig jaar weet ik dat je zelfs in een ziekenhuis je kop erbij moet houden en goed op moet letten, want fouten zijn zo gemaakt ☹ Ik ben dan nog wel zo iemand die er toch nog wat begrip voor op kan brengen! Den Haag, regering, bezuinigingen….al het verzorgend personeel wordt op de vingers gekeken en de druk is veel te hoog. Dus een beetje assisteren lukt me wel hahaha ☺

Maar vorig jaar belde ik meerdere keren met de afdeling MDL en sprak verschillende artsen. Ik vertelde hoe ontzettend beroerd ik me voelde (darmafsluiting) en dat ik al weken 38 graden koorts heb. Dan word je dus dat rietveld ingestuurd met de woorden ‘’38 is geen koorts, bel maar terug boven de 38,5’’ en nu heb ik 37.8 en een halve afdeling is in paniek. Ja koekoek!!! Als het toen geen koorts was, is het dat nu ook niet he!?? En mijn eerste infuus kreeg ik met verhoging…. dus graag gewoon één lijn, één regel!!
Duidelijkheid…dat zou wel zo prettig zijn. Weten waar je aan toe bent! Dat was wat mij echt laaiend maakte. Toen ik me echt beroerd voelde vorig jaar werd ik afgescheept en nu met minder verhoging was de zaal te klein…ja daaaaag. Daar trap ik dus niet in hahaha en daar zijn ze wel achtergekomen ;) 

Griep vs Bijwerkingen

De dag na het infuus voelde ik me natuurlijk wel weer beroerd ☹ Maar dat heb ik sowieso bijna altijd de dagen erna! Dat kwam dus niet door die onmeetbare hoge koorts hahahaha. Ik ben heel moe en voel me net een slappe vaatdoek! Ook heb ik veel hoofdpijn en mijn nek en klieren deden weer veel zeer. En niet te vergeten de spierpijn in mijn hele lijf. Maar met een paar dagen zakt dit wel weer. Hopelijk verlaat de griep me dan ook. Ik heb al twee weken nauwelijks kunnen trainen en zoals veel mensen weten word ik daar geen fijner mens van! 

Vrijdag 13 oktober wordt mijn allerliefste neefje zes jaar en ik hoop dat ik me goed genoeg voel voor zijn feestje! Dat moet gewoon, vorig jaar lag ik op zijn verjaardag in het ziekenhuis, dit jaar ben ik er!!!! Hoe dan ook. En omdat hij laatst zei dat ik er door de week zo vaak zompig uitzie (loop geregeld in sportkleding) hahaha heb ik hem beloofd er heel mooi uit te zien. Dat wordt een hele uitdaging nog dus ;)  ;)  ;) hahahaha

Gelukkig het weekend vrij rustig. Een vriendin komt even een hapje eten en bij kletsen ☺ En daarna ga ik gewoon verder met niksen!! En dan hopelijk volgende week weer knallen, zowel met voeding als trainen ☺

Ik zal snel eens bloggen over mijn voeding en training!

 

Dank voor jullie interesse lieve lezers, tot de volgende blog!

 




Commentaar schrijven

Commentaren: 0