Medicatie (infuus)!

 

 


De laatste weken heb ik het erg druk gehad, maar ik voelde me zo energiek! Ik kon alles makkelijk aan. Het leek wel of ik gedreven werd door duracell batterijen haha.


Van alles en nog wat...


Mijn agenda stond aardig volgeschreven. Werken, trainen, veel afspraken, leuke dingen doen, huishouden en ook nog maar even begonnen aan het schilderen van het houtwerk in mijn gang. 


Op maandag 19 Januari kwam mijn favoriete schrijfster in de boekhandel in Nijmegen en daar moest en zou ik bij zijn! Het nieuwe boek gekocht en laten signeren :) En natuurlijk met Karin Slaughter op de foto! 


Daarna heb ik een vriendin mee uit eten genomen, nog voor haar verjaardag. Dit was heel lekker en gezellig, heerlijk op het terras gezeten.


Medicatie uitgewerkt...


Op dinsdag begon ik te merken dat de inflectra (remicade) een beetje op raakte en hoe langer de week duurde, hoe beroerder ik me ging voelen. Ik was ontzettend moe, had buikpijn en was misselijk. Het trainen ging niet meer zo lekker en eten kon ik niet aan denken. Ik heb me door de week heen moeten worstelen. Op donderdag had ik een vergadering van het werk en daarna nog wat afspraken. Vrijdag ben ik nog gaan trainen, maar dit ging echt niet meer, ik had teveel pijn en voelde me echt ziek! Zaterdags had ik even niks gepland en heb lekker uit kunnen slapen en de dag rustig aan gedaan. Zondag was er een braderie in onze wijk en daar ben ik met twee vriendinnen heen gegaan, dit was wel gezellig! Laat op de avond zijn mijn vriendin Kelly en ik nog wat gaan drinken bij mijn buurman, dit was onverwachts maar wel gezellig en er kwam zelfs een heel goed gesprek!! 


Nieuwe medicatie


Eindelijk maandag, 26 Juni! De dag dat ik weer een infuus inflectra krijg, ik sta op en kan niet wachten tot het tijd is om naar het ziekenhuis te gaan. Bianca, een van mijn beste vriendinnen gaat dit keer mee. We gaan wat eerder zodat ik nog bloed kan laten prikken, maar dan bedenk ik me dat dit ook op de afdeling kan als ze het infuus gezet hebben, dus we slaan dat uur wachten over haha en gaan koffie drinken! 


Ik roep al de hele week dat ik zo hard toe ben aan mijn nieuwe shotje!! Ik weet niet hoe ik het weer geflikt heb... weer een week doorgekomen op de automatische piloot. Ik voelde me zo verschrikkelijk beroerd dat ik gewoon uitkijk naar het infuus, dat is toch wel ernstig haha. Dit is de eerste keer dat ze het in een uur mijn lichaam indruppelen, ik ben een beetje zenuwachtig, maar voel dat ik het zo hard nodig heb dat ik me voor het eerst in mijn leven graag laat prikken ;)
Blijkbaar had ik het zo hard nodig dat ik nog minder merkte dan de eerste drie infusen! Alleen wat moe en hoofdpijn, verder geen heftige bijwerkingen of reacties. Dus na dat uur mocht ik meteen naar huis. Ik voel me gesloopt en lig de rest van de dag op de bank. 


Controle


De dag daarna heb ik een controle afspraak bij mijn arts. Alle bloedwaardes zijn in orde. Ik bespreek met haar dat ik me de laatste week zo slecht heb gevoeld. De eerst volgende keer blijft zo staan, maar dan laat ik van tevoren bloed prikken op de medicijnspiegel van de inflectra. Misschien wordt aan de hand van die uitslag de dosering verhoogd of de tijd tussen de infusen in verkort. Ik hoop in ieder geval dat ik me de volgende keer niet zo beroerd voel.
Na het gesprek met mijn arts duik ik even de sportschool in, maar voor een echte training voel ik me nog niet lekker genoeg dus ik hou het bij rustig fietsen :) Beter een beetje bewegen, dan niet bewegen.


Bijwerkingen


Het leek even mee te gaan vallen met de bijwerkingen dit keer, maar ik heb te vroeg gejuichd! Ik ben zo verschrikkelijk moe, ben spontaan verliefd op mijn bed haha. Ik voel me hangerig, niet fit, heb hoofdpijn en wil alleen maar slapen. Weer een dag later voel ik me behoorlijk somber, heb het gevoel dat ik elk moment in tranen uit kan barsten....om niks. Lijkt wel een emotionele achtbaan, dit had ik de eerste keren na de inflectra ook. Mijn rug doet zeer en mijn klieren zijn wat opgezet. Ik weet dat dit met een paar dagen weer over zal zijn maar toch is het best naar om me zo te voelen....Het is toch best een heftig medicijn, wat gelukkig zijn effectiviteit ook wel bewezen heeft, dus ik gun mezelf een paar minder toffe dagen ;) Hopelijk wordt het snel weer rustiger en normaler in mijn lichaam en voel ik me weer een paar weken fantastisch! Daar ga ik wel vanuit, tot die tijd is mijn bed mijn beste vriendinnetje 🙂

 


Tot de volgende blog lieve lezers!

 

 

 




Commentaar schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Suus (maandag, 03 juli 2017 19:21)

    Oeps, foutje in mijn blog! 19 januari moet juni zijn
    ��