Nacht avontuur

 

(dinsdag)

 

Na een paar onrustige uren was ik toch lekker in slaap gevallen. Dan word ik wakker en voel direct dat er iets niet klopt. Het eerste waar ik aan denk is aan mijn stoma….en jawel hoor, een behoorlijke lekkage ☹
Midden in de nacht, met slaap oogjes kan ik mijn bed uit om mezelf te wassen! Al vloekend strompel ik naar de douche, waar ik eerst mijn pyjama in een emmer water zet. Dan moet ik het stomazakje vervangen, wat ik van tevoren niet eerst even goed op heb kunnen warmen, dus de plak is koud en ik ben bang voor meer lekkages. Hoe ik het doe weet ik niet, maar het lukt me om een nieuw zakje te plakken, dat goed zit! Dan moet ik mijn bed nog afhalen….alles zit onder de poep! Heel even kan ik wel door de grond zakken, maar bedenk me al snel dat het ‘maar poep’ is en dat de wasmachine wonderen verricht :)
Ik leg een laken op de bank, pak een ander dekbed en kruip op de bank om daar verder te slapen, gelukkig lukt dit aardig.

 

Controle ziekenhuis  (woensdag)

Als ik wakker word, sta ik op en maak me klaar om naar het ziekenhuis te gaan. Ik heb een controle afspraak bij mijn MDL arts. Bij haar vertel ik over mijn nachtelijke avontuur en zij zegt ‘’arme Suus’’
Ik heb denk ik wel de fijnste arts die je je kan wensen, meegaand, vriendelijk, maar vooral ook heel menselijk!
Mijn bloed blijkt helemaal in orde, ik heb een CRP (ontstekingswaarde) van 0!! Dit heb ik nog nooit eerder gehad en het is ook wel een beetje vreemd want ik heb wel ontstekingen in mijn dikke darm. Mogelijk dat ze vrij oppervlakkig zijn en na twee infusen inflectra misschien al wel op zijn retour.
De arts zegt dat de operatie toch wel echt pas na de zomer wordt, heel even voel ik een teleurstelling, maar daar zet ik me snel over heen. Er komen weer allerlei leuke festivals en feestjes aan en na alle ellende van vorig jaar wil ik wel even lekker leven!!! Dus ik heb helemaal geen tijd voor een operatie haha

Die avond lig ik heel gespannen in bed en de slaap laat lang op zich wachten. Na zo’n lekkage moet je toch weer even opnieuw vertrouwen krijgen dat het goed gaat. Na twee nachten besluit ik dat het mooi is geweest met de stress en slaap ik weer lekker ontspannen.

 

Opbouw  (maandag)

Maandagochtend kan ik bij de stomaverpleegkundige terecht. Mijn stoma jeukt, prikt en irriteert soms wat! Ook is er een klein stukje huid kapot en zag ik een mini bultje op de stoma. Dit blijkt wild vlees, maar is zo minimaal dat er niets aan gedaan hoeft te worden. De huid zal weer herstellen en verder zag alles er wel heel goed uit. Ik had zelf wat vragen over voeding omdat ik de afgelopen week twee keer gemerkt had dat er wat eten niet goed verteert was. Je darmen schijnen ook keuzes te kunnen maken, ik eet zoveel groente/vezels dat het gewoon teveel is om allemaal te kunnen verwerken. Dus daar hoef ik me ook niet zo druk om te maken….

Daarna duik ik snel even een uurtje de sportschool in en werk mijn schema af! Iedereen verklaart me voor gek maar ik kan het gewoon niet laten, sporten is mijn verslaving, mijn leven.

Dan fiets ik snel naar huis, heb net tijd om me even op te frissen en om te kleden en dan moet ik de deur weer uit. Ik moet weer naar het ziekenhuis, ik krijg vandaag het derde infuus inflectra (voorheen remicade) De eerste drie keer wordt het in twee uur in je lichaam gedruppeld en moet je een uur nablijven. Het valt me zwaar, ik voel me redelijk maar ben ontzettend moe ervan. Als mijn zusje even iets gaat eten in het restaurant sukkel ik in slaap. Ook als ik weer thuis ben blijf ik moe. Gelukkig vallen de bijwerkingen erg mee, maar de moeheid is erg vervelend! Wel ben ik eindelijk aan het leren om mijn rust te pakken dus vanmiddag na mijn werk ga ik welverdiend helemaal niks doen!

 

Tot de volgende blog lieve lezers.

 




Commentaar schrijven

Commentaren: 0