Leven met PCOS en PDS is een ramp!

 

Hoe het is om te leven met PCOS en PDS? Het is een ramp! Ja, ik weet het, er zijn veel ergere dingen. Maar voor mij is het een ramp. Erg vervelend. Waarom? Dat lees je hieronder.

 

Wat is PCOS en PDS?

 

PCOS is een hormoon stoornis. Het komt er een beetje op neer dat je lichaam zijn werk niet goed doet, waardoor er vochtblaasjes in de eierstok zitten. Het eitje rijpt zich niet volledig en dat wordt een blaasje. Hierdoor is een vrouw met PCOS ook dus vaak minder of helemaal niet vruchtbaar. Daar komt bij kijken dat je enorme pijn in je buik er van kunt krijgen, moodswings, overbeharing maar ook juist kaalheid, een buik van hier tot Afrika soms hebt en nog meer vele vage klachten die door elke arts dan altijd op de PCOS wordt geschoven. 

 

Je hebt bij PCOS ook problemen met je insuline regulatie, hierdoor eet je vaak te veel en verkeerd. Daarom is het nog niet duidelijk of je PCOS krijgt doordat je aankomt, of aankomt van het PCOS. Allebei is mogelijk. 

 

Bij PCOS moet je dus enorm op je voeding letten, wanneer en wat. Dat is hetzelfde bij PDS: de prikkelbare darm stoornis. Hier kun je ook maar weinig eten zonder op je kop te staan van de pijn in je buik. Je darmen gaan zwaar in protest soms al bij een “ach, neem nou een stukje taart, zo dik ben je toch niet?”. Heeft namelijk niks met dieet te maken, of met dik of dun zijn. Dat ene stukje taart die je soms vanwege de PCOS niet kunt weigeren, krijg je keihard met een dikke vuistslag in je buik terug door de PDS. Lekker zomaar eten in een restaurant is er niet bij. Je moet ALTIJD rekening houden met wat je eet, wil je geen buikpijn. Heb je zoals ik PCOS erbij, dan zeggen je hormonen “ach kind, je gaat er niet dood aan, wel als je dat stukje chocola nu niet eet” En BAM weer bedrogen. Het doet gewoon zeer. Of je moet rennen naar de wc. Een leuke strand BBQ kun je eigenlijk wel vergeten, want probeer daar maar eens snel een toilet te vinden, die het ook nog eens goed doet.

 

Is het dan echt alleen kommer en kwel?

 

Helaas, er zitten idd geen leuke kanten aan. Helemaal niks nul noppes. Ok, 1 voordeel zit er aan. Ik word altijd lief een stoel aangeboden in de tram of trein, want mensen staan regelmatig op voor iemand met een dikke toeter. Op zo een moment voel ik mij ook niet geroepen om die persoon even haarfijn uit te leggen dat ik gewoon opgezwollen ben. Ik wil ook wel even zitten, want eerlijk waar met kramp blijven staan is ook geen pretje. 

 

Mensen om je heen roepen dat je op dieet moet, dat je dit moet of dat moet. Als het allemaal zo makkelijk was, had ik het echt wel gedaan. Maar soms raak je zo enorm gefrustreerd, want je wilt wel, maar alles in je lijf en in je hoofd houd je tegen. Een soort van constante discussie met je eierstokken en darmen. 

 

Ik gebruik nu verschillende vitamines, en heb gehoord van een meisje die heel veel krachttraining doet met dezelfde stoornissen, met redelijk resultaat. Dat ga ik dus nu proberen. De vitamines lijken aan te slaan, waardoor ik meteen meer energie heb. Dus laten we samen een schietgebedje zeggen, en hopen dat ik over een paar maanden een veel positiever blog kan schrijven!

 

 

www.pinkpress.nl 




Commentaar schrijven

Commentaren: 3
  • #1

    Tanja (vrijdag, 28 april 2017 11:56)

    Wat vreselijk naar. Hoop dat er in de toekomst betere medicijnen zijn die het leed iets kunnen verlichten.

  • #2

    Brit (maandag, 29 mei 2017 22:15)

    Wauw zo herkenbaar!
    Ben wel benieuwd welke vitamines je slikt en wat je hiervan merkt?
    Hoe bevalt de krachttraining?

  • #3

    Judith (woensdag, 31 mei 2017 12:58)

    Hi Britt! Ik gebruik vitB 12, B6, Choline Inositol, omega 3, 6, 12. Dat helpt wel een beetje. Oh ja ook chroom voor de suiker aanvallen en pro biotioca.