Dat is de ziekte van Crohn, heel grillig.

 

Van de één op de andere dag ga je van 100% gezond naar 100% patiënt. Dat is de Ziekte van Crohn, heel grillig en het overlegt van te voren niet of het uitkomt, dat het even je hele leven in de war gaat gooien. 

 

Veel traumatische operaties, een tijdelijk stoma, vervelende medicatie de hele rambam kwam in een korte periode voorbij. Ik liet het over mij heen komen en leefde bij de dag. Ik kreeg veel steun van de mensen om mij heen en dat gaf een fijn gevoel. Ondanks alle ingrijpende ervaringen stond ik er niet alleen voor.

 

Uiteindelijk kregen ze in mijn buik alles onder controle, hoefde ik niet meer telkens op een operatietafel plaats te nemen en begon ik met revalideren. Dit gaat helemaal goed komen dacht ik! 

Helaas is het een chronische ziekte en hoe hard ik ook werk aan mijn herstel de oude ga ik niet echt meer worden. Ik ben voor 75% afgekeurd en ervaar helaas dagelijks de vervelende effecten van deze rotziekte. 

 

Het vervelendste symptoom is misschien wel dat je ineens iets uit te leggen hebt, want zodra het infuus uit je arm verdwijnt ben je voor de buitenwereld niet meer zichtbaar ziek. Dan begint het eeuwige verhaal van uitleggen waarom je sommige dingen wel kunt en andere niet. Zeker als je gedeeltelijk afgekeurd bent, kijken er altijd oordelende ogen naar je. In het begin vond ik dit lastig en voelde ik mij schuldig wanneer ik iets leuks ging doen met vrienden, maar niet fulltime werkte. 

 

Nu heb ik daar letterlijk SCHIJT aan. De ziekte heeft namelijk al zoveel van mij afgenomen, maar mijn plezier en mijn positiviteit geef ik niet af. Je bent zelf niet verantwoordelijk voor het onbegrip van iemand anders. Daarom wil ik ook iedereen met een chronische ziekte het volgende advies geven: leef, dans, sport, lach en geniet. Die momenten zijn soms al zeldzaam, dus verspil ze niet!

 

 




Commentaar schrijven

Commentaren: 3
  • #1

    Suus (zaterdag, 22 april 2017 18:36)

    Herkenbaar!!! Uitleggen waarom ik het een wel 'kan' en het ander niet doe ik allang niet meer. Een ander legt mij ook geen verantwoording af voor zijn of haar keuzes, dus andersom vertik ik dat ook! Ik vind de mensen die zo kortzichtig zijn en niet zelf na kunnen denken mijn tijd sowieso niet waard. Sinds ik me meer op mezelf richt gaat mijn herstel ook wat vlotter :) Succes met alles!!

  • #2

    Femke (zondag, 23 april 2017 14:43)

    Beste Suus,

    Precies en je kunt ook niets met de vragen of oordelen. Met motivatie en positieve reacties ga je veel meer vooruit :)

    Grts Femke

  • #3

    Wanda Heuvel (vrijdag, 05 mei 2017 09:19)

    Het lijkt wel of ik over mezelf zit te lezen En ook ik ben gestopt met het uitleggen van hoe en wat Het is een vervelende ziekte (en dan zeg ik het netjes)